Het zou een heuse stoet worden ...



Een activiteit zoals vele anderen, die ieder jaar opnieuw door de Jeugdraad werd ingericht, dus door en vooral voor de jeugd van Vosselaar : een wandeling, iets gaan verkennen (boven of onder de grond), een uitstap zomaar, een feestje, een bal. Maar dit voorstel... nee, daar kon niet iedereen van de Jeugdraad achterstaan: wie in Vosselaar zou daaraan meedoen !

En toch, met wat geldelijke steun van de Jeugdraad ( en de belofte deze som na 1 jaar terug te geven) begonnen die enkelen het helemaal alleen in mekaar te steken. Alles jeugdbewegingen werden aangesproken om rond het thema CARNAVAL te werken en om dan die zondag met ‘iets’ naar buiten te komen, om mee te gaan in de stoet. Met op zaterdagavond een jeugdbal in het Parochiehuis, waar iedereen verwacht werd, en een jeugdstoet op zondagmiddag, werd op 23 - 24 februari 1974 het eerste carnavalweekend in Vosselaar gevierd.

De ‘boerinnekes’, ‘clowns’, ‘ridders’ of ‘prinsessen’, hadden geen spijt dat ze gekomen waren op dat eerste carnaval-jeugdbal. Want er was sfeer, gezelligheid en leute tot in de vroege uurtjes. Zoals het hoort werden er ook een prins en prinses verkozen en die kregen 's anderendaags dan een ereplaats in de stoet, gezeten in een koets met paard. En al die anderen van het bal die lieten zich wat graag zien in hun ‘kostuum’.

Er waren ook jeugdverenigingen met hun zelfgemaakte wagens en maskers of kledij. Een reuze-echte stoet trok door het centrum van Vosselaar, bewonderd door honderden volwassenen. Het was een groots bal geworden, het was een heuse stoet geworden: ons opzet was geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar. Er werd dan ook duchtig nagevierd in de Vosselaarse kroegen en waar het Prinsenpaar binnenkwam zakte de bierprijs naar beneden. Ook de volwassenen werden door deze sfeer ‘besmet’ met het carnavalvirus en verzekerden ons : "Volgend jaar doen we mee !"


En zo gebeurde. In februari 1975 en ook al de jaren die volgden groeide onze stoet met meer en meer volwassenen, en zeker ook met meer kinderen. En wie echt nog te klein was om in de stoet te lopen stond langs de omloop aan moeders hand : verkleed. Vanaf het eerste uur sloten tal van verenigingen zich bij onze viering aan en bleven trouwe blikvangers in de stoet : onze Vosselaarse fanfare en drumband, onze vosseruiters, de inwoners van de Adriaan Ghyslaan en Bergeneinde, de kaartclub van onze voorzitter Karel Sas, scouts, chiro, KAJ en jeugdclub De Nok. Het gemeentelijk feestcomité was er ook alle jaren om ons wat zakgeld voor Prins en Prinses te schenken.

Nadat 3 jaar het carnavalbal doorging in het Parochiehuis werd dit echt te klein en huurden we in 1977 een grote tent. Veel geld kost zoiets maar dankzij onze steunaktie kon het. Deze ‘unieke wasspeld’ wordt nog steeds verkocht door de clowns, bij het begin van de stoet en zo staat iedereen langs de omloop getooid met een pluim op zijn hoed of jas. De bewoners langs de omloop helpen de feestvreugde nog vergroten en bevlaggen hun huizen en delen aan de stoeters allerlei warme dranken uit. Omgekeerd is ook waar, want vele kilo’s snoep en lekkers worden gegooid door de deelnemers van de stoet. Zeker wanneer een reklaamstoet der middenstanders aan de carnavalstoet vooraf gaat, worden de talrijke kijkers, die weer en wind trotseren goed bedeeld.

Ons team groeide ook aan met allerlei talenten. Een eigen prinsenwagen, waarop en ons Prinsenpaar en onze twee reuzen gezeten zijn, werd ontworpen door Jan Peeters, kunstschilder en jarenlang lid van onze carnavalraad. Wekenlang werkten de carnavalraadleden hieraan. Het resultaat mocht dan ook gezien worden. Later volgde onze ‘vossewagen’, ook van de hand van Jan. Een prachtige opening van de stoet kregen we alzo door deze levensgrote, levensechte vos.

In 1983 vierden we ’10 JAAR CARNAVAL IN VOSSELAAR’, en feest dat het was. Een reuzegrote taart werd gebakken en alle deelnemers, maar ook alle toeschouwers langs de omloop werden met een stuk bedacht. Waar andere jaren 3 prins-kandidaten op het carnavalbal strijden voor de titel Prins Carnaval, werden nu alle vorige Prinsen en Prinsessen bijeen gebracht en zij trokken mee in de stoet. Een prachtig gezicht was dat.

De tent werd na 1 jaar reeds geruild voor de ‘luxueuze’ vosselaarse gemeentehal die was klaargeraakt in 1977. Hier wordt nog steeds elk jaar een heel weekend Carnaval gevierd. De deelnemers die meer dan 20 jaar in de stoet lopen zijn niet meer te tellen en sommigen zelfs 25 jaar. En wie in Vosselaar zou nog nooit hebben meegedaan, laat staan nog nooit de stoet hebben gezien? Die zijn er zeker niet veel te vinden.

Een jarenlange inzet van een vast team medewerkers, vormt zeker de basis van Carnaval in Vosselaar. Een gezonde bodem waarop het allemaal kon groeien en nog groeit. Er blijft een doorstroming van ideeën als prinsenverkiezingen, kindercarnaval, terugbetaling van de onkosten van de deelnemende groepen, enz... Zonder de hulp van honderden had het nooit gekund al die jaren, maar de inzet van de carnavalleden bleef sterk doorwegen en maakte van Vosselaar Carnaval wat het nu is : een feest voor groot en klein, voor velen ,ook van buiten Vosselaar, maar voornamelijk gebracht door mensen uit Vosselaar.


En zeg nooit dat zij van Toeten of Blazen weten !!!!